Ikkje på nær så god som «Spirited Away», men fortastt ein god anime. Mange detaljar og ei grei historie.
Gløymte nesten å skrive ned her at eg hadde sett denne filmen, det seier vel kanskje nok om filmopplevinga.
Frå same år som det var OL på Lillehammer kjem dette gode portrettet av Ed Woods liv. Tolka av Johnny Depp, følger me Ed gjennom byrjinga av karrieren hans.
6 episodar.
Nok ein god sesong med Top Gear, men kanskje litt vel kort. Episodane er tvers over godt underhaldande, og har høg gjensjåingsverdi.
Eg har ikkje heilt den store tiltrua til folk, og tenker med ein gong når eg har funne ein fin, roleg og spesiell film, at eg nok er den einaste som vil like den. Det tenkte eg etter å ha sett denne og. Jim Jarmusch har skrive og regissert denne gode blandinga av bilder, lyd og ei rar historie, og Bill Murray passar perfekt som det rare midtpunktet. Ingen overraskande rolle for han etter å ha spelt i «Lost In Translation» og «The Life Aquatic with Steve Zissou».
Eit par andre interessante ansikt dukkar også opp: Ryan Donowho (Johnny i «The O.C.») og Alexis Dziena (Kira i «Invasion»). Dziena sin rollefigur Lolita refererar direkte til Nabokov sin lyriske og mørke komiske roman utan utan å vere heilt klar over at med kvart einaste forførariske slikk på kjærleik på pinnen, så følger ho romanens skjebne.
Som konklusjon til denne filmen vil eg enkelt å greitt seie at eg vil foretrekke denne framfor «The Life Aquatic with Steve Zissou».
Denne filmen gav meg ingen god gammal Disney julestemning. For det meste nye teiknefilmar, med eit par klassiskarar innimellom — som er Ã¥ foretrekke. Av alle teiknefilmane som blir viste her, foretrekk eg eg den om Scrooge pÃ¥ slutten. Men skal eg vere ærleg, sÃ¥ kjeda eg meg.
Eit par gode scener, men det var alt. Mot slutten kjeda eg meg. Dog Laura Linney gjorde ei god rolle som Erin Bruner, det var positivt!
12 episodar.
Ein veldig god serie. Kjempekvalitet på både bilde, lyd og setting. Anbefalt!
Her var det mykje dataanimasjonar, produktplassering, men eg hadde forventa meg meir. Sånn sett er eg overraska. Bortsett frå det så er ikkje dette ein film som er verdt å legge merke til. Typisk PR-hype!
Ein artig vri. Det blir som Jimbo frå American Pie, 23 år etter, viss han aldri hadde fått seg med Michelle. Trist type dette her.