22 episodar.
Kvart år er det nokon nykommarar som ikkje er gode nok til å fortene ein ny sesong, «Invasion» er ein av dei. Betyr dette at «Invasion» er ein dårleg serie? Er «Invasion» det nye «Firefly»? Nei, er svaret på begge. Det er ikkje ein dårleg serie, men heller ingen ny «Firefly». Det er derimot berre ein serie som ikkje tilbyr spenning av den typen som folk ønsker seg. Eg ser problemet, likevel om eg tykkte «Invasion» var ein fin serie å følge med på, har eg full forståing for at den ikkje blir fornya. Det er ikkje så utruleg spennande og gripande som «Lost» og «Desperate Housewives» har klart å få til, for å nemnte to andre ABC seriar, men ligg på eit par hakk under jamnt gjennom heile sesongen. Også handlar dette om aliens, eller hybridar for å vere presis. Vesen som ser ut som menneske, men som er betre på fleire område som bl.a. å kunne halde pusten nesten evig. Første sesong handlar om korleis desse vesena kjem til jorda, og forberedar å ta over. No har eg kanskje røpa litt for mykje, for serien utviklar seg så seint at det tek ei stund før ein får vite alt dette. Noko som er eit av dei andre problema til serien, treig utvikling. Eit pluss derimot er eit par av skodespelarane, William Fichtner gjer ei flott tolking av Sheriff Tom Underlay, og Eddie Cibrian passar godt i rolla som Russell Varon. Resten av gjengen er ikkje noko å danse for, men er heldigvis ikkje irriterande dårlege. Ulempa med å ha bli kansellert som denne serien, er gjerne ei svak avslutning. Denne her avsluttar rimeleg bra, men har typisk nok enkelte dørere opne. Så om eg skal sjå tilbake på heile sesongen med slutten og gi tommel opp eller tommel ned, så blir det faktisk tommel midt i mellom. Det finst betre seriar å sjå, «Taken» er ein av dei i sci-fi sjangeren, men «Invasion» er ikkje totalt bortkasta tid.
Om eg skal sjÃ¥ bort frÃ¥ alt som har med denne filmen som ein klassiskar Ã¥ gjere, og den plassen den har fÃ¥tt i amerikansk filmhistorie, osv., sÃ¥ blir noko i denne retningen: Den er eit godt eksempel pÃ¥ det som kan seiast Ã¥ vere typisk amerikansk, om familielykke og kampen mellom det gode og det onde. Eg var lite imponert av skodespelet, men tykkte kulissane var flotte. Det verka som ein fin barnefilm, men kanskje ikkje for dei aller yngste, for her legg dei ikkje skjul pÃ¥ bruk av ord som «likvidering» og «drepe».
Dette er ein film med stunts og tricks av og med The Collective, ei gruppe mountain bikers. Dei køyre fort, hoppa høgt, osv. Kva meir er det å sei, ein kan bli imponert av mindre, så det er artig å sjå på.
Eg starta å sjå «Desperate Housewives» forrige sesong, fordi det var nytt med mørke hemmelegheiter, men med ei lys og humoristisk overflate. Sesong 2 bygger vidare på dette, men det er ikkje så nytt lengre. Om det er spennande er litt fram og tilbake med, eg kjeda meg ikkje, men det når ikkje heilt opp mot spenninga i første sesong. Ein fekk løysinga på det som var den raude tråden gjennom den sesongen, utan at eg skal gå meir inn i den historia, og det måtte nye historiar til for å fortsette. Det har kanskje blitt litt meir oppstykka, og tanken om at dei same folka skal få så mange problem i all evigheit er litt på kanten. Men det er no slik grunnlaget for dei fleste TV-seriar er, og eg er glad for det, for utan hadde jo det heile vore kjedeleg og ikkje hatt noko å gjere på skjermen. Så om dette er vel verdt å bruke tiden på, det kjem heilt an på kor godt du likte første sesong, likte du den godt vil eg sei ja. Er du derimot i tvil, eller likte den sånn akkurat passe, så er det kanskje ikkje verdt å fortsette.
Eit fengslande thrillerdrama med Diane Lane og Richard Gere, med utruskap (som tittelen tilseier) og løgner, lykke og tragedie. Eg føler eg har sett det meste av dette før, noko som sikkert har med å gjere at ideane i filmen ikkje er særleg nye. Eg hadde og ei viss aning om korleis det skulle gå, men vart likevel underholdt, og dei to timane filmen varte i gjekk ganske fort unna.
Livien (Jason Behr) er musikar, tydeleg inspirert av John Lennon, og vanskeleg å ha med å gjere. Han er enten høg, eller borte i si eiga verd, og gjer livet til personane rundt seg hakket vanskelegare enn det burde ha vore. Mora til Livien hadde psykiske problem som førte til ein vanskeleg barndom for han. Sånn sett har Livien sjølv fått ein del problem i livet sitt etter kvart, sidan han ikkje klarar å gi slepp på fortiden.
Ein stor skuffelse av ein film, likevel om eg ikkje hadde nokon forventningar til den i utgangspunktet. Danny Masterson (Steven Hyde i «That ’70s Show») og heller ukjente Ronnie Warner (gjesterolle i eit par TV-seriar) spelar to marihuanarøykande dagdrivarar som rotar seg bort i eit par smÃ¥ting i jakta pÃ¥ ein TV med kabelkanalen TNT.
For dei som har sett «The O.C.», så er «sorry» eit av dei orda som går igjen og igjen. Men i denne forbindelsen beklaga eg meir til meg, for meg. For første halvdel av sesongen såg eg på eit vekeleg basis, noko som var ein stor tabbe. Det var noko av det kjedelegaste eg har sett, eg måtte rett å slett gi opp. Når sesongen var ferdig derimot, gjorde eg det på den måten eg blei kjent med serien på gjennom, eg såg alt i løpet av få dagar. Og det blei faktisk bra. Eg trudde serien hadde mista mykje av ånden, men det er framleis nok igjen til at det er underhaldande.
Etter Ã¥tte Ã¥r med «That ’70s Show» er det med eit tungt farvel serien seier takk for seg. Sjølv har eg ikkje sett pÃ¥ serien i meir enn eit Ã¥r, men føler likevel eg har ein historie med den. Forrige sommar sÃ¥g eg dei sju første sesongane, kanskje litt for hyppig. Noko eg først la tydeleg merke til nÃ¥r eg forrige veke sÃ¥g «The Final Goodbye», ein 1-timers lang spesial med tilbakeblikk og intervju med gjengen foran kamera. Ein spesial eg kjem tilbake til lengre ute i teksten.
Ein litt spesiell komedie. Men eg likte den. Albert Brooks har skreve og regissert filmen, og spelar seg sjølv som får eit oppdrag av staten å reise til India og Pakistan for å forske på komedie. Målet er å skrive ein 500 siders rapport om kva som får muslimar til å le, som eit forsøk på å forstå den muslimske kulturen. Men etter kvart vekker nysgjerrigheita til Brooks mistanke både frå den indiske og pakistanske regjeringa, og opphaldet hans blir komplisert enn det burde.