Toy Story (1995)
I’m not flying, I’m falling with style.
Pixars første store hit er ein film som ligg godt i minne hjå meg. Ikkje fordi eg har sett den, men fordi eg ikkje har sett den. Heilt sidan 1995 har eg gått å tenkt på å få sett den filmen med jamne mellomrom, eg hugsa blant anna «Toy Story»effektane i leiketøysbutikken og ekstrabladet med ein «Toy Story» teikneserie som fulgte med Donald Duck & Co.
Så då var tiden inne for å sette seg ned, og sjå den. Og det må eg sei, «Toy Story» er ein fin barnefilm, med fart og spenning og mange rare, men sjarmerande leiketøy. Så altfor dramatisk er den ikkje, ettersom den ikkje er retta mot aldergruppa mi akkurat, men det hadde eg heller ikkje venta meg, så det gjorde ingen ting. Alt i alt hadde eg fine 80 minuttar, men «Toy Story» seglar ikkje opp som min favoritt Pixarfilm.
Og det faktum at det var ein barnefilm, men likevel god, gjorde at eg eigentleg ikkje var underholdt meir enn gjennomsnittleg.
Vurdering: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10