28 Weeks Later (2007)
Verken Danny Boyle eller Cillian Murphy, regissør og hovudrolle frå «28 Days Later… er på plass, men historia om eit virusinfisert Britannia lever vidare.
Oppfølgaren til suksessen frå 2002 handlar om ei gradvis oppbygging av London, med kontrollert tilflytting av tidlegare flyktningar. Militære har rimeleg god kontroll fram til verdens dummaste menneske kjem og øydelegg alt. Eg har ingenting i mot menneske som feila, det er jo ein del av det å vere menneske. Men menneske som bevisst går i mot all logikk og set tusenvis, etterkvart fleire, i fare, fordi dei har o’ så sterke følelsar for eit medmenneske, det er berre irriterande.
Heldigvis er ikkje dette anna enn grunnlaget for «28 Weeks Later»… Hm? Det burde ha vore katastrofalt nok! Men med musikken adoptert frå forrige film i ei av dei mest brutale massemordscenene sett på ei stund, gir solid dytt i ryggen. I ein film som kunne ha blitt så mykje meir, men renn vekk i at alt skal vere så grotesk og dum.
Eg har ikkje misforstått filmen, og skjønnar at den sikkert skal vere som den er. Men «28 Weeks Later» hamnar blant så mange andre virusinfisert/zombie filmar som «28 Days Later… klarte å skilje seg i frå. Om eg ikkje har overvurdet sistnemnte? Alt drukar her i hysteriet, grafsinga, skrikinga og avtrekkarglade soldatar (rett nok på ordre).
juli 24th, 2007 at 05:05
Ojoj…der slo du meg med en dag gitt. Men jeg likte den øyensynlig hakket bedre enn du gjorde. Jeg syntes denne var på nippet til å være strålende jeg…