User Rating: 7.6/10 (123 votes)

Har vore litt skeptisk til Wes Anderson sitt neste prosjekt, men etter å ha sett dette ser eg fram til «The Darjeeling Limited». Hotel Chevalier er ein kortfilm som står som ein kort epilog til «The Darjeeling Limited», men vil ikkje bli sendt på kino. Filmen var ganske lun/småmorsom, veldig stemningsfull, Schwartzman briljeerar og musikken var kul. Eg trur det ligg meir bak denne enn at det skal vere ein perfekt kjemi mellom Portman og Schwartzmann. På meg virka det som om Portman er tiltenkt ei mannsrolle i ein gammal film, utan å vise følelsar i orda som blir sagt. Men som kanskje ville ha vist fleire sider av seg sjølv (om det er mogleg) etter kvart, om det hadde vore ein lengre film.

Fekk faktisk lyst til å gi «The Life Aquatic With Steve Zissou» ein ny sjanse no. Fekk ein tanke om at eg nok har prøvd å sett den i feil selskap begge gongene, at den kan vere god om eg er åleine om det.

Vurdering: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

User Rating: 7.1/10 (211 votes)

Denne korte dokumentarfilmen sendt på IMAX-kino ein gong i tiden (i fjor altså), og er knappe 40 minuttar lang. Men 40 minuttar er tilstrekkande til å få fram hovudpunkta i kreasjonen av robotkøyretøya Spirit og Opportunity, deira ferd til planten Mars og dataen dei samla inn.

Walt Disney Pictures står bak produksjonen (naturlegvis har dei med seg fleire ekspertteam). Difor kan det forventast at vinklinga av dokumentaren har eit veldig folkeleg preg. I forklaringa av funksjonane til robotkøyretøya er det brukt mange metaforar som er med på å gi dei eit menneskeleg preg. Som om køyretøya i seg sjølv er nyfødte og kjempar for eksistensen sin. Dette gjer at materiale er enklare å fordøye, men på ei anna side mistar kanskje dokumentaren litt av seriøsiteten sin på grunn av dette.

Alt dette til side, «Roving Mars» er informativ, spennande og har mange, fine bilde i høgoppløysingsformat. Animasjonane er skapt av ei grundig analyse av foto, er godt detaljerte og nær fotokvalitet.

Vurdering: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

User Rating: 7.5/10 (166 votes)

Nederlandsk dokumentarfilm frå tampen av 1920-talet som ligg på grensa til å bli kunstfilm med sine 15 minuttar framstilling av ein regnversdag i Amsterdam. Ein hard måte å starte på, i den forstand at det er ein nydeleg og roleg film med flott musikk og flotte bilder. Ikkje det beste å ha med seg kl 8.15 om morgonen.

Vurdering: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

User Rating: 6.2/10 (106 votes)

«Japoteurs» er ein klassisk, kort «Superman»teiknefilm, laga midt under 2. verdskrig. Under ei prøveflyging av verdas største bombefly, sjølvsagt laga av amerikanarane sidan dette er «Superman», stel japanarar, som har snike seg ombord flyet, showet - og startar så å sleppe bomber over USA. Ikkje uventa har Lois Lane snike seg ombord, og resten er opp til Clark Kent a.k.a. Superman å ordne.

Det som er interessant med denne kortfilmen er framstillinga av USA som best, i beste propagandastil, forkledd som teiknefilm for å hjernevaske barn. Heile greia frå kor urealistisk stort bombeflyet er, til korleis alle (inkludert kvinner og barn) jublar når det tek av rullebana. Å få fram at USA er best på militær utvikling og at japanarane er misunnelege sabotørar er viktig. Alle slike ting kjem så utruleg godt fram i denne kortfilmen, at det er morosamt å sjå når ein veit det nettopp er snakk om god, gammaldags propaganda.

Filmen er blant dei mange som ligg ute (gratis!) til nedlasting på archive.org.

Vurdering: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

User Rating: 8.2/10 (99 votes)

Den første norske Oscar-vinnande filmen sidan 1952 ligg gratis tilgjengeleg på denne sida, og eg oppfordrar alle til å sjå den. På sine 14 korte minuttar fortel Liv Ullmann historia til Torill Kove om den idetørre danske diktaren som reiste til Noreg for å møte Sigrid Undset og bli inspirert. Animert på enkelt, men sjarmerande vis, tilsatt kraftfull musikk og ei finfin romantisk historie, dette er ein fryd å sjå på.

Vurdering: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

User Rating: 7.1/10 (351 votes)

Litt kunstfilm i studiesamanheng, ikkje til å forvekslast med filmkunst! Denne korte greia av Fernand Legér og Dudley Murphy påpeikte forlesaren vår at han hadde brukt som trusselmiddel for studentar som ikkje hadde lyst å møte opp på øvingar den gongen det var obligatorisk i faget med namnet estetisk kommunikasjon.

Eg synst ikkje dette var det verste, men det var takka vere at me vart vist ein versjon med musikk av George Antheil til. Og filmen var seinka til normal hastigheit. Det er i utgangspunktet snakk om ein drøss med bevegelege stillbilder, for å sei det på fint, altså 20 minuttar med usamanhengande inntrykk. Eit tålmodigheitsprøve for mange. Sjølv kjem eg nok aldri til å sjå dette igjen, for spesielt spennande var det ikkje, men eg kjem til å hugse den påtrengande pianomusikken som veldig stemningsskapande og det absurde i bilde som litt komisk oppi alt.

Ut i frå alt pensumet eg har lese omkring filmen kunne eg skrive mykje rart, og mykje kjedeleg her, men eg gir meg. Reknar ikkje med nokon andre har interesse av å vite om ein sånn film heller. For mi eiga del er dette eit avslutta kapittel.

Vurdering: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

User Rating: 7.4/10 (80 votes)

Dette blir det første innlegget som omfattar ein kortfilm i Filmdagboka. Kategorien har alltid vore her, men eg har sjelden sett ein heil kortfilm og tenkt over at det har vore nettopp ein kortfilm. Det som fanga meg med denne var derimot namnet Jason Reitman, som har hatt Thank You For Smoking på lerretet for ikkje lenge sidan.

Også er filmen godt gjennomført, den har gode skodespelarar, er godt teknisk gjennomført og har ei morsom historie som ein om ønskeleg kan legge meir i. Kort fortalt handlar den om to unge mennesker som skal ha sex, men må ordne med eit skriftleg samtykke før dei gjennomfører akta.

Eg ser bort frå den typiske meiningsvurderinga og legg heller ikkje kortfilmar under den standard Alle-kategorien som langfilmar hamnar i. Takk til anne på forumet som ordna med lenke til denne kortfilmen.

Vurdering: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10