Chevy Chase slår meg som ein morosam fyr så lenge han ikkje gjer for mykje ut av seg, komikarar som prøver for hardt å vere morosame kan fort bli slitsomme. Chase har sine opptredenar der han er sånn, men i «Fletch» går han frå vits til vits utan at filmen stoppar opp og strekker dei rimeleg enkle poenga ut i det lange. Såleis undervurderar ikkje «Fletch» publikum si emne til å ta poenga hurtig og med ein gong. Chase som privatetteforskar blir utruleg morosamt, og trådane i filmen samlar seg heilt greitt dei òg. Positivt overraska over denne her godbiten.
