Flipped er eit fint drama som formidlar historia om ei barndomsforelsking på godt vis. Inntrykket opplevingane må ha på jenta og guten blir framstilt som like viktig som ei vaksen forelsking, på ein truverdig måte som gjer at effekten er like god.
Unge menneske er lettare å påverke, dersom du er i rett posisjon. Feil val kan over lengre tid føre til at liv tek uønska retningar. Flipped blir god fordi den gjer alvor av konsekvensane som kunne ha blitt tolka som barnslege. Samtidig får vi stadig inntrykk om at det er eit håp, og at det bak feige ansikt og barnslege handlingar er noko meir.
Jenta og guten, Juli og Bryce, er naboar. Frå dagen Bryce flyttar inn tvers over gata frå Juli, er ho i hælane hans. Gjennom filmen byter vi fram og tilbake i point of view og får hans og hennar syn på episodar som utspelar seg i åra frå 2. til 8. klasse. Hans på Juli som plagsom, hennar på Bryce som redd for å vise at han likar ho.
Modningsprosessen er kjerna i Flipped, ei stadig forming av personlegheiter og tilføring av kunnskapar som er med på å drive filmen framover. I eit tempo som gjer at ein vil ha meir, og på ein måte som gjer at ein set pris på vegen etter kvart som den blir til. Målet i seg sjølv er ikkje det viktige her.