Start med det positive. «Layer Cake» er for det meste eit oppgulp av den semismart forteljarstilen som har prega ein uhøgtidleg narkosjanger siste åra. Handlingsforløpet er simpelt, men blir omstrukturert og det dukkar opp eit par unødvendige karakterar. Så kvifor 6? Eg let meg rive med, trass i overflatiske svakheiter er dette eigentleg eit interessant følgje av karakteren til Daniel Craig, som ufrivillig blir pressa opp i eit hjørne, som blir lurt sjølv om han er smart, men som held seg innanfor ei ramme det går an å ta for realistisk (nok). Men eg vil tvilsamt hugse «Layer Cake» lenge.
