I havet av tenÃ¥ringsfilmar frÃ¥ 1980-talet er det fleire som har henta inspirasjon frÃ¥ barndomen til ungdomskulturen. James Dean, rock ‘n roll og swing, 1950-talet er lett Ã¥ idyllisere pÃ¥ film, med ein samla ungdomsskare, der livet dreiar seg om drive-in-kinoar, diners og dating fredags kveld.
«Mischief» føyer seg inn i rekkja, og har mellom anna fleire likskapstrekk med «Rebel Without a Cause», som den stadig refererer til. Ved sidan av å handle om ein ny ungdom i byen, bilkøyring og motorsyklar, er dette ein film om 17 år gamle Jonathan, som gjennom eit nytt vennskap blir pressa til å utfordre det pysete, kvardagslege seg. Som mykje anna tenåringsfilm frå 1980-talet handlar det om å debutere, og ein klossete veg dit. Har du ei pyse og ein ny, tøff ungdom i byen, så har du òg den lokale bølla som slepp unna med mobbinga si.
Dei aller største stjernene er fråverande i «Mischief», men filmen lykkast godt utan. Som periodefilm er den passe idyllisk, utan at det går utover handlinga. Handlinga er ikkje den mest originale, men den engasjerer meir enn den gjennomsnittlege tenåringskomedien, og har ingen tydelege svakheiter heller. Heilskapleg sett ting i lag her og resultatet er tilfredsstillande, og ikkje negativt prega av tiåret den blei laga i.
Til informasjon: No set eg stor pris pÃ¥ bÃ¥de film som tydeleg skin gjennom som «typisk 1980-tals» og meir tidlaus film frÃ¥ perioden, sÃ¥ det er ikkje noko eg nødvendigvis trekkjer ned pÃ¥, verken det eine eller det andre.