24 episodar.

Den amerikanske versjonen av The Office har for lengst gått frå å vere full av god humor og engasjerande relasjonar, til å bli ein monoton repetisjon av seg sjølv. Formatet er det derimot ingenting dårleg med, og når Modern Family tek til seg den observasjonelle, dokumentariske stilen, er det igjen ein flau humor som klarar å markere seg på skjermen.

Modern Family kan ved sidan av å ha henta inspirasjon frå The Office, seiast å ha eit par likskapar med Arrested Development. Desse ligg i strukturen til serien, som er bygd opp rundt ein stor og delt familie, med tre generasjonar, og dei vidt forskjellige persontypane denne består av. Kritikken av TV-serien som medium og spesielt dei billege situasjonskomediene er i motsetnad til i Arrested Development, fråverande. Modern Family har eit sett med tradisjonelle eigenskapar i rollefigurane sine, og gjenkjennelege relasjonar mellom desse, som gjer at serien har ei trygg plattform under alle dei sprø uttrykka. Når alt kjem til alt er det rollefigurar med sympatiske trekk som du knyter eit forhold til, og her skil ikkje serien seg ut frå andre familiekomedier.

Men med latterboksen borte og ein obervasjonell forteljarmåte, og likevel eit fargerikt persongalleri som i ein god situasjonskomedie, så er Modern Family ein vellykka familiekomedie som kan anbefalast for dei som skulle jakte på ein ny komedie.