Hartvig Riibe har invitert Joakim Bris på besøk for å overraske si kjære Ester. Mora til Hartvig, Margrethe, verkar ikkje vidare begeistra for Ester, og set ikkje større pris på vennene til Hartvig, som òg involverer slabbedasken Preben. Dette blir forsterka når Joakim dukkar opp. Søstra til Hartvig, Wenche, har ei fortid med Joakim frå ein ferie i Paris. Og skulle ikkje dette vere forvirrande nok, vil iallfall rollefigurane skape liv og røre.
Livet «pÃ¥ solsiden» er ikkje rein idyll, men nære, det er meir eit «lystspill» enn eit drama nÃ¥r det kjem til forviklingane. Skodespelet er teatralsk, ingen overrasking dÃ¥ filmen er basert pÃ¥ eit teaterstykke. Dette blir eit verkemiddel som tek brodden av dei dramatiske sekvensane, og fÃ¥r fram komedien. Likevel blir dette ein fin film om kjærleik, og det fungerer godt med komedie dÃ¥ den stort sett er drive av dialog.
Det tek aldri av, men blir aldri keisamt. Edith og Otto Carlmar har laga nok ein solid film med På Solsiden, men eg ventar framleis på å sjå filmen som vil vippe meg av stolen, då seks av seks av ti titlar i filmografien til Edith Carlmar som regissør gjenstår.