Musikalsjangeren er ein lite uforska sjanger for meg, noko som kan merkast om ein blar seg gjennom kategorien her på Filmdagboka. Det skal difor ikkje så mykje til for å hevde seg i toppen, noko denne filmen absolutt gjer. Og det ville den nok ha gjort om kategorien var meir oppfylt og, for det er ikkje berre det at filmen har ein del gode songnummer, det er ein varm og fin romantisk komedie i tillegg.
Men ingen filmar er perfekt, og eg vart faktisk litt plaga av ei scene midt inne i filmen, der Lina Lamont feilar pÃ¥ Ã¥ snakke inn i mikrofonen, ei scene som drog ut i lengste laget, og irriterte nesten livskiten ut av meg. Det var heldigvis den einaste store tingen eg har Ã¥ utsette pÃ¥ «Singin’ in the Rain», som klarte Ã¥ fÃ¥ meg til Ã¥ synge med med den grusomme songstemma mi som ligg fleire nivÃ¥ under Lamonts.
desember 10th, 2006 at 11:49
FjorÃ¥rets velfortjente sølvmedaljør i TordenDomen er en klassiker. Og you were meant for me, singing in the rain, make’em laugh og til og med Mosessupposeshistoesesareroses er hollywood pÃ¥ sitt aller beste, selv om de har kulere musikk i India.