Hadde eg hatt same stå-på-vilje som tidlegare i forbindelse med Filmdagbok hadde eg jo sjølvsagt skrive eit innlegg per film, men som så mange andre har eg trappa litt ned der, sjølv om eg framleis får tid til mykje film. Eg trur likevel eg har ein hyppig nok frekvens her. Litt av greia er at eg enkelte periodar kan sjå litt meir film og det er jo eit lite prosjekt i å komme opp med meiningar om alt ein ser, iallfall som er verdige å få ned på papiret. Eg har nok av tomme innlegg tidlegare, med filmlista mi føler eg at bidraga mine ligg cirka på same nivå, for å prøve å danne seg eit bilde av kva karakterane mine inneber er det jo berre å ta eit dykk i arkivet? Som oftast ligg eg på 6 og 7, kanskje eg rett og slett har blitt for doven, har sett for mykje film eller at eg har klart å styre unna mesteparten av det dårlege materiale eg tidlegare kunne ha komme over. Nok om det, dette innlegget var eigentleg reservert nokre ord om filmar som aldri vil nå opp i eigne innlegg.

Max Payne (2008, Moore)

Eg elska spela, tolmodigheita mi til å runde spel er under middels, men dette er ein av mine sterke spelopplevingar. Tempoet kan vere smått om du forventa rein actionfilm, men eg synst historia har blitt behandla godt etter å ha kome frå eit spel. Det visuelle uttrykket er herleg, Wahlberg klarar seg heilt greitt, kunne nok ha blitt betre, men det kunne vel i større grad ha blitt verre. Eg likte det eg såg.

Vurdering: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

Fritt vilt II (2008, Stenberg)

Første film fulgte kjente oppskrifter på ein stødig måte, sånn sett følger denne som oppfølgar slike oppskrifter innanfor sjangeren like eins, den er ingenting å skryte av, det verste var at den stort sett spelte på ein måte å skremme på, som ikkje virka. Men det ser bra ut, historien fortset der første filmen slutta, og det er akkurat nok til å bli ein midt på treet film.

Vurdering: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

Tropic Thunder (2008, Stiller)

Trass i fleire lattervekkande sider, dette er ikkje ein film som utmerkar seg spesielt. Joda, det er flust av spark i sida til filmbransjen, spesielt det me kjenner som Hollywood, men gjennom skin det eit relativt tynt krigsfilmplot. Eg lot meg underholde, kjeda meg berre litt her og der, så eg vil ikkje sei for mykje negativt, kanskje denne blir betre ved eit gjensyn? Det blei berre middels.

Vurdering: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

Kurt blir grusom (2008, Sivertsen)

Kinodagen kom brått på meg, det blei berre med denne eine filmen, men for ein film. Til å vere enkel animasjon imponerte den i sitt visuelle uttrykk, den har sjarm, gjennomført stil, ei historie som virka å glede små barn (salen var full av smårollingar med foreldre) som oss vaksne, her ligg nok av vaksen humor som krev meir enn 10 år på nakken for å forstå. Ei anbefaling.

Vurdering: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

IMDb: 5.6/10 (17,298 votes)

OK film, men Jim Carrey var ikkje akkurat perfekt for rollen som The Cable Guy. Han er meir morosamt enn psyko. Dette kunne ha vore ein spennande thrillerfilm hadde det ikkje vore for han. Men komedie er det, og komedie var det nok meint å vere. Det eg tykkte var kult med filmen var korleis dei hadde putta inn andre kjente folk. Kyle Gass i ein mindre rolle som TV-slave, Jack Black spelte Steven M. Kovacs’ venn. Owen Wilson hadde ei rolle som Robins date, og Ben Stiller dukka opp på TV som ein mordar. Men så er dette ein Ben Stiller produksjon, så det er jo naturleg nok. Skodespelarar som Andy Dick og janeane Garofalo var også med i The Ben Stiller show tidlegare på 1990-talet. Det er som ein stor familie!

Vurdering: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10