IMDb: 8.0/10 (49,071 votes)

Luke nr. 10. «A Christmas Story» er ein julefilm på kjent vis, familievennleg og utan særleg negative overraskingane. Regissør Bob Clark har forteljarstemma og gir, i eg-person, stemme til 9-årige Ralphie ein desember månad omkring 1940.

Det var flott korleis filmen så godt fortalde historia frå perspektivet til eit barn, slik at eg sjølv levde meg inn og kjente meg igjen i dei universelle tema filmen tek opp. Trass i at det er 50 år mellom min eigen barndom og den til Ralphie. Tida før jul der ein går og ønskar seg eit spesielt leikety utarta seg nok ikkje på same måte i dag, fleire ungar får det dei ynskjer seg seg mest. Men sidan eg for nokre år sidan, når eg var på denne alderen, aldri fekk garantert toppønske mitt, så treff denne godt.

No handlar ikkje filmen berre om leikety. Den gjer meir enn å sende meg tilbake til barndomen igjen. «A Christmas Story» er utruleg hyggeleg, ein kosele, morosam og vennleg film, der glede ligg i dei små detaljane. Alt fell naturleg på plass i tilvere til familien Parker, ein humrar meir enn å bryte ut i gapskratte. Verkeleg ein solid julefilm.

IMDb: 7.3/10 (6,954 votes)

Luke nr. 5. «The Babysitter», «Stop Me», «Silent Night, Evil Night» og «Stranger in the House» er alle titlar denne filmen har hatt i enten produksjons- eller distribusjonsfasen. Heldigvis er ikkje resultatet så vinglete. Seinare har den fått behalde namnet «Black Christmas», som var den opphavlege kinolanseringstittelen.

Kanadisk slasher sett til juletider i eit søsterskapshus: Ein ukjent person terroriserer jentene med obskøne og skrekkelege telefonoppringingar, og går etter kvart i gang med å ta dei av dage, ei etter ei. I filmen får me fylgje både jentene og mordaren, sistnemnte i gjennom replikkar åleine. Filmen har gjort ei greie ut av lite musikkbruk og utprega skuggebruk, så det blir trykkande og skremmande framfor bråk og bøtter av blød som mange nyare slasherfilmen ofte set si lit til – som i grunn går godt an òg!

Det er ein spennande film, trass i logiske brestar gir den eit inntrykk av å vere meir enn show utan story. Margot Kidder var den som gjorde best inntrykk på meg, og spelar vindunderleg bøllete og godt full. Resten av gjengen gjorde moderat inntrykk, sjølv om Olivia Hussey har null problem med å bære det meste av filmen vidare.

Skikkeleg julestemning kom eg kanskje ikkje i, men god film var det.

IMDb: 8.0/10 (35,978 votes)

«A Christmas Story» er ein julefilm i tradisjonell forstand, familievennleg og utan dei store overraskelsane. Regissør Bob Clark har forteljarstemma og fortel korleis desember månad utarta seg for han som 9-årige Ralphie omkring 1940.

Ein av dei flotte tinga er kor godt filmen klarar å fortelje historia frå perspektivet til eit barn slik at eg sjølv levde meg inn og kjente meg igjen undervegs, tross dei 50 åra mellom Ralphies og min barndom. Tida før jul der ein går og ønskar seg eit spesielt leikety utarta seg kanskje ikkje på same måte i dag, då ungar får alt dei vil ha for å halde kjeft, men berre få år sidan når eg var på denne alderen var eg aldri garantert toppønske mitt.

«A Christmas Stor»y gjer meir enn å sette meg inn i barndomsrolla, den er utruleg hyggeleg og ein koseleg morosam film på vennleg vis, der det ikkje blir prøvd hardt for å skape latter, men alt fell naturleg på plass i tilværelsen til familien Parker og ein humrar meir enn å bryte ut i latterbrøl. Verkeleg ein solid julefilm dette her altså!

IMDb: 7.1/10 (2,491 votes)

«The Babysitter», «Stop Me», «Silent Night, Evil Night» og «Stranger in the House», alle er titlar denne filmen har hatt i enten produksjons- eller distribusjonsfasen. Men i ettertid har den fått behalde namnet «Black Christmas», som den opprinneleg var gitt då den var ferdigprodusert.

Kanadisk slasher satt rundt juletider i eit søsterskapshus: Ein ukjent person terroriserar jentene i huset med obskøne og skrekkinjagande telefonar, og går etter kvart i gang med å ta dei av dage ein etter ein. I filmen får me følge både jentene og mordaren, sistnemnte i form av kva han ser. I tillegg brukar filmen lite musikk og mykje skuggar, så det blir ei trykkande og skremmande stemning framfor bråk og bøtter med blød som andre filmar kan finne på å legge vekt på.

Det er ein spennande film, som trass sine logiske bristar her og der, ikkje gir ein fornemmelse om at det er berre show og ingen story. Margot Kidder var den personen som gav best inntrykk, og spelar vindunderleg bøllete og seinare godt full. Resten av gjengen gjorde moderat inntrykk, sjølv om Olivia Hussey har null problem med å bære det meste av filmen vidare.

Skikkeleg julestemning kom eg kanskje ikkje i, men god film var det. Takk til Iversen for tipset!

IMDb: 1.5/10 (1,703 votes)

For ein piss elendig film. Har aldri sett noko så kjedeleg. Skodespelarane må vere i klasse Z. Ingenting meir å sei om denne filmen.