24 episodar.

Fjerde sesong har oftare omtala vegen til Ted for å møte «den rette», enn gjort sidan første sesong. Er det eit teikn på at produsentane er redde for kansellering eller ønske om å gå tilbake til røttene? Serien vil halde fram, men har behov for meir nytt. For Ted ser det ut til å skje, så serien står på resten av karakterane, eg ser ikkje fram til at dei skal bli meir vaksne, denne sitcomen har til no levert enkelt morosamt, for mykje drama vil ta knekken på det heile. Denne sesongen har ikkje vore den beste, men god nok.

20 episodar.

(Frå no av, HIMYM). Når eg starta å følge med på denne serien var det mykje fordi eg hadde lite anna å gjere ei veke, at det var ein komedie som lett kunne fylle eit par kjedelege dagar utan å vere anna enn moro. Det var mot slutten av første sesong, i ettertid har eg prøvd å sjå den med jamne mellomrom, rundt 3-4 episodar i slengen, men etterkvart har det blitt til å følge med på den fast. For «HIMYM» er utruleg morosamt! «Friends» blir det nærmaste eg kan samanlikne den med, for serien har stasjonert seg i New York, handlar om ei gruppe venner og deira kjærleiksliv m.m., er ein sitcom og har truffe spikaren når det gjeld å sette rette skodespelarar i dei rette rollane. Jason Segel, kjent frå «Freaks and Geeks», eit par mindre rollar i Apatow-produksjonar og hovudrollen i den aktuelle «Forgetting Sarah Marshall», kan nemnast. Alyson Hannigan («Buffy», «American Pie») kan nemnast i ei litt meir vaksen rolle enn ho vanlegvis har spelt, som reflektert menneske, men samtidig morosam. Og ikkje minst Neil Patrick Harris, min favoritt i denne serien som playeren i dress, mannen med ei hard overflate, men samtidig eit par mjukare sider som han kjempar hardt for å skjule. Anbefalt!

22 episodar.

Forventingane til ein serie som denne er aldri dei største. På linje med sitcoms som «Friends» og «Two Guys,a Girl and a Pizza Place» er det enkeltepisodar som bestemme, heilheita blir aldri basert på noko samanhengane historie. «How I Met Your Mother» skapar ein falsk raud tråd ved å la serien vere eit einaste tilbakeblitt i seg sjølv, utan at det har noko å sei. Dette er New York anno 2007. Som enkel komedie klarar serien seg, men haltar om ein ser meir nøye etter. Skodespel og karakterar er overfladisk, innslag av gode punchlines her og der reddar derimot serien. Dessutan må nok den hyggelege drittsekken Barney vere verdt ein serie i seg sjølv. Diverre held ikkje serien mål frå første sesong, det har blitt for mykje nøling og for lite humor.

22 episodar.

Lik Friends, er dette ein komedie som skjer i New York, og der me møter ein vennegjeng som har sine problem med kjærleiken. Men det er Ted (Josh Radnor) som er hovudpersonen, og fortellarstemma. Ein gong i framtiden sit han og fortel ungane sine om korleis han blei forelska i mor deira, men først må han berre fortelle om alle omvegane han tok før han kom dit. Historiane tek stad i år 2005/2006, og med i dei er Ted sine beste venner: Lily (Alyson Hannigan), Marshall (Jason Segal), Barney (Neil Patrick Harris) og Robin (Cobie Smulders). Personar som er med på å lage ein fargerik kombinasjon.

Komedie av typen sitcom pleier ikkje alltid å vere like spennande, men har sine unntak. How I Met Your Mother er langt i frå eit nytt konsept, men er likevel nokså morosamt, og vel verdt å få med seg om ein skal sjå det beste av nye komediar for sesongen 2005/2006.