The Dark Knight (2008)
User Rating: 9.2/10 (242,630 votes)
Mange vil gå så langt som å kalle «The Dark Knight» årets film, enkelte vil nok også sette den på lista blant dei beste filmane dei har sett, uansett korleis eg vrir og vender på det får eg verken det eine eller det andre til å stemme sjølv.
Christopher Nolan er tilbake i regissørstolen og Christan Bale er igjen Bruce Wayne/Batman i oppfølgaren til nysatsinga av Batman som starta med «Batman Begins» i 2005. Som sluttminuttet i den filmen hinta til er det igjen The Joker, ein av Batmans største fiendar som også var skurken i Tim Burtons «Batman» med Michael Keaton frå 1989, som er superskurken her, ikkje heilt åleine, i ei innfløkt, men likevel ikkje innvikla blanding finn me både Two-Face, mafiaen og mindre problem.
Hypen som mange gav meg håp om at kunne ha noko for seg, hadde over tid bygd opp relativt store forventingar. Sidan det tok si tid før eg fekk sett «The Dark Knight» etter den dukka opp på kino roa forventingane seg eit par hakk ned, om det går an å uttale seg på den måten, men det er ikkje til å legge skjul på at eg blei skuffa over filmen, som tross skuffelsen eg vil karakterisere som ein god film.
Det gode med «The Dark Knight» er måten den framstille Batman på, som vigilanten han er og komplikasjonane hans posisjon, då her i Gotham City, fører til på godt og vondt. Her er det rikdom på gode skurkar og motstand som unngår klovnepreget spesielt 1990-talssatsingane av Batman hadde overflod av. Behandlinga av så mange større og mindre historiar side ved side er utført med stødig hand og ingenting gav meg ved første vising inntrykk av å vere ufullstendig. Denne variasjonen hentar «The Dark Knight» ut frå å bli ei avgrensa handling i livet til ein superhelt. Dessverre er også dette mangfaldet noko som resulterar i at filmen får ei ubehageleg lengde som gir aldri, aldri tek slutt, så eg stiller meg ikkje utelukka positivt til alle skurkane heller. Dei aller minste og mest ubetydelege som ikkje utgjer hovudtrådane filmen følger kunne for min del gjerne blitt kutta.
På skodespelarsida er det ingenting å utsette, her passar alle som fot i hose. Christian Bale står som ein halvveges mystisk Bruce Wayne som avstår frå å blotte sin person fordi det rett og slett ikkje er nødvendig for filmen, Heath Ledger forsvinn nok litt bak sminken, men The Joker her er den beste framstillinga av karakterens psykopatiske side eg har sett, ei side som igjen passar bra inn i tonen til resten av filmen. Den minst heldige karakteren er nok Harvey Dent, som tidvis er ganske anonym. Før Dent blir Two-Face (noko alle burde vite) blir det brukt mykje tid på han utan at det eigentleg er spesielt interessant, Aaron Eckhart gjer det beste han kan ut av rolla virkar det som, men det er Two-Face som er den interessante varianten av Harvey Dent - og det var ein skuffelse å sjå type «Terminator-teknologi» bli nytta så opplagt, det fall ikkje i smak her, her som Eckhart tok eit par steg opp i å få ytre seg på skjermen forsvann litt av moroa bak ei upassande dataanimert maske.
Sett vekk frå mange små skuffelsar lot eg meg underhalde godt nok stort sett, i Batman-perspektiv deler denne plassen med «Batman Begins» i «live action»-samanheng (eg vel å utelate animasjonane som eg ser på som heilt andre filmopplevingar). På fleire måtar kan nok «The Dark Knight» vere betre enn «Batman Begins», men den store gleden i å oppleve ein mørkare superheltefilm (definisjonen av Batman som superhelt kan diskuterast ein anna gong) var ikkje så tilstades denne gongen og det var ein del forventingar knytt opp mot dette.
Etter grundig tenking hamnar eg på ein sterk sjuar.
Vurdering: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
Eit vennskap mellom to spirande magikarar blir øydelagt av den eine si trang til å tøye grensene, ein episode fører til at ei ung kvinne i eit utbrytingsnummer druknar og den eine av dei to spirene legg skulda på den andre.
Like god som første gongen. Ein fin film.
(0 hittil)