Bubba Ho-tep (2002)
Basert på ein genial idé, og like så gjennomført på ein veldig god måte, så er ikkje dette berre morosamt, men innimellom tankevekkande eller vemodig og. Med stemma til Sebastian Haff/Elvis Presley (Bruce Campbell) som voice-over blir det stillt mange spørsmål som den gjennomsnittlege pleieheimpasienten vil stille seg minst ein gong.
Handlinga utspelar seg på og rundt ein pleieheim i sørstatane ein plass, der to eldre menn; Elvis Presley og John F. Kennedy er innlagt, iallfall trur dei at dei er desse personane. Når ein mumie begynnar å ta sjelene til dei gamle og svake tek dei på seg oppgåva å bli kvitt denne mumien.
Men filmen er først og fremst artig og original framfor tankevekkande, og det er massevis av detaljar som er med på å fullføre filmen; som Jacks (John F. Kennedy mannen) bok «The Everyday Man, Woman’s Book of the Soul», Ho-Teps inskripsjonar på fellestoalettet og den sprø Kemosabe, for å nemne få.
Det er også unngått å gjere mumien om til ein fullstendig idiot, som eg har inntrykk av at det ofte blir gjort. Han er ikkje direkte smart her heller, men han blir ikkje gjort komisk heller. Morsomheitene i filmen ligg først og fremst på eit meir intellektuelt nivå, viss eg kan sei det på den måten, framfor akrobatiske stunt. No skal det seiast at det ikkje heilt er mangel på det heller, med Mr. Presley i gåstol og President Kennedy i elektrisk rullestol.
Vurdering: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
(1 hittil)