Luke nr. 17. Pusur eller Garfield er i likskap med «A Charlie Brown Christmas» ein kort animert TV-spesial som blei sendt på for ei stund tilbake sidan og som i ettertid har blitt tradisjon, om ikkje i Noreg (?) så iallfall over dammen. Eg har heller aldri sett Garfield animert før eg såg denne spesialen, men alltid vore nysgjerrig, berre ikkje nok til å gjere noko med det.
Forholdet mitt til «Garfield»-striper i aviser og blad er svakt, eg les det eg kjem over, synst cirka halvparten er artig, men har aldri kjøpt eit Garfield-blad eller gått inn for å oppsøke folk som har hatt sånt liggande. Iallfall ikkje bevisst.
Om spesialen kan vel følgjande bli sagt; at det heller ikkje her er den beste historia dei byggjer på, men heller ei forventing at folk har kjennskap til fiksjonsuniverset frå før, og kan le av og med karakterane – sett til ei koseleg julefeiringa. For litt koseleg er det, og litt humor når igjennom til ein gretten, skeptisk gubbe som meg òg, men altså, dette var nok ikkje meint å nå ut til meg.