For å begrunne innleiinga mi om kvifor dette ikkje er noko «guilty pleasure» treng eg ikkje går lengre enn til å nemne Jack Nicholson, ein film med denne karen er bra nok grunn til at kven som helst kan sjå den utan å føle seg «skuldig». Vidare er dette ein film om karakteren til Nicholson, ein gammal, einsam misantrop av ein forfattar med mange rare hygieniske, overtruiske og psykiske problem. Ev. romantikk kjem ikkje før i 2. eller 3. rekke, då dette er komedie om ein periode i livet til Melvin, misantropen, er ting forandrar seg for han. Dette skjer gradvis samtidig som «As Good as It Gets» heile vegen klarar å behalde det som gjer Melvin til ein interessant karakter. Det er vanskeleg å finne ei meir spesifikk beskrivelse av denne filmen, den er spiss, tilbyr mengder av god latter, utruleg bra dialog, godt skodespel, fint driv. Det er så og sei ein ultimat godfilm som også bringe fram ei lita tåre her og der, må eg innrømme. Ei varm anbefaling. Nicholson i toppklasse!

Tykkte ikkje denne filmen handla om noko særleg. Tiden gjekk, eit par morosame episodar, og ei pen Paz Vega spelte meksikanske Flor Moreno. Adam Sandler var ikkje hysterisk morosam, men hadde ein heller moderat rolle. Kan ikkje akkurat anbefale denne filmen, med mindre ein er ute etter ein middels drama/komedie på to timar.