22 episodar.

Sesong 2 av «Twin Peaks» lot vente på seg. Rundt 5 år tok det frå sesong 1 kom på DVD, til sesong 2 del 1. Mange har venta og venta, sjølv hadde eg mitt første møte med serien hausten 2006, så det funka.

I januar kom sesong 2 del 1 ut, 11 episodar, og eg hoppa på toget. Så gjekk det fire nye månader til sesong 2 del 2 kom. Poenget er at eg har sett serien i tre omgangar; noko som kan ha påverka opplevelsen av den andre sesongen.

Sesong to tek opp tråden der den blei sluppe, og etterforskinga på Laura Palmer-mordet fortset. Eg vil påstå at serien har like høg intensitet, god stemning og bra kvalitet heilt fram til midt ut i sesongen. Det er her skaparane har bestemt seg for å løyse hovudmysteriet, for så å ta tak i mange nye rare.

Eg mista umiddelbart litt av interessa allereie i sesong 2 — del 2. Serien er framleis god, men ikkje den «Twin Peaks» eg kjente til og som tidlegare utmerka seg som ein av dei beste seriane eg har sett. Det er i samanlikninga den største skuffelse ligg. Dette førte til at det har tatt meg nokre veker Ã¥ sjÃ¥ gjennom episodane. Ved utgangen spør eg meg sjølv om det eigentleg var verdt det.

For store fans av David Lynch er det sikkert ingenting å utsette på dette. Sjølv har eg eit middels forhold til mannens mysterium og surrealisme, likevel om eg let meg imponere over den kunstnariske og djupe bruken av bildemediet til å framstille ei blanding mellom gåter, følelsar og så utruleg mykje anna som eg ikkje kan sette fingeren på.

Som spesiell opplevelse er det nok verdt å sjå ferdig serien. Er ein derimot blitt fan av «Twin Peaks» på grunn av Laura Palmer-drapet, kan ein trygt gi seg etter 11 episodar av sesong to, dvs. etter 18 episodar totalt.

7 episodar.

Det er alltid rart å starte på ein serie som ein har høyrt så mykje snakk om over fleire år, men aldri tatt seg tid eller brukt energi på å sjå sjølv. Twin Peaks har aldri vore meir for meg enn David Lynchs TV-serie, kultserien som blei kansellert eller favorittserien til veldig mange. Når eg i går stod på Platekompaniet og vurderte kva TV-serie eg skulle bruke 300kr på, så var det Twin Peaks som tok mesteparten av fokuset. Kvifor ikkje, tenkte eg, det er kanskje på tide.

Når ei populær jente er funne myrda i Twin Peaks, blir FBI spesialagent Dale Cooper (Kyle MacLachlan) sendt for å etterforske, men oppdagar fort at det er fleire rare ting som skjer i byen. Slik blir det kort og greitt oppsummert på TVRage, og å gå djupare inn på det vil vere å kaste vekk tid.

Pilotepisoden startar med ein lang versjon av opningssekvensen, og tek med sin drøymande musikk av Angelo Badalamenti ein rett med inn i noko ein anar ikkje vil bli ein heilt normal by. Det er ei mystisk stemning som heng over serien, men det er ikkje alltid like dystert. Når det ikkje er mord, blod og samansverjingar på gang kan serie vere lystig og morosam. Følelsane varierar frå tragedie til lykke, og det kan bli ei sterk blanding.

Serien er ei samanhengande historie, utan enkeltståande episodiske småhistoriar. Det er difor utruleg lett å bli hekta, og det går an når det berre er 7 episodar. Forhåpentlegvis ligg ikkje den andre sesongen så langt unna i tid som DVD-utgivelse heller, ettersom det er 2 år sidan den første kom ut.