«Lifted», «Lifted», «Lifted». Ein av dei beste i samlinga. Me følger eit lite romvesen som tek praktisk eksamen i bortføring av menneske, noko som ikkje går spesielt bra. Nydeleg på alle måtar.
«Mater and the Ghostlight» skremmer ikkje meg, og importerar ikkje spesielt heller. Mater er tauebilen frå «Cars» og han har veldig aktiv fantasi. Stemmene er av skodespelarane frå «Cars», animasjonen er på same nivå.
«One Man Band» tek oss med til ein duell mellom to eitmannsband om mynten til ei lita jente. Dette resulterar i eit musikalsk meisterverk av ein animasjonskortfilm.
«Jack-Jack Attack» er den andre kortfilmen med karakterar frå langfilm, nemeleg babyen frå The Incredibles (som eg har liggande for gjensyn), ein vill baby som er umogleg å vere barnepassar for, som filmen handlar om. Tøff!
«Boundin’» er ei lyrisk forteljing om ein steppeglad sau som blir barbert og mistar sjølvtillita, bortkasta å nemne at animasjonen er absolutt nydeleg. Musikken og rima slår aldri heilt an, men resten er fint.
«Mike’s New Car» tek dei to hovudpersonane frå «Monsters, Inc.», og gir ingen gladkjensle av å få med seg noko nytt frå Pixar. Kortfilmen spelar på enkel moro og går greitt ned.
«For the Birds» går endå meir i retning av dei nyare og på alle måtar meir komplette kortfilmane. Småfuglar på ein telefonwire får besøk av ein større, dum fugl. Nydelege figurar og utruleg morosam.
«Geri’s Game» handlar om ein gammal mann som spelar sjakk mot seg sjølv. Opnar langsomt før den blir skikkeleg artig, ein av godfilmane dette. Åra etter forrige kortfilm er merkbare i betre animasjonskvalitet.
«Knick Knack» viser at Pixar byrjar å finne formen. Feriesuvenirane på ei hylle kosar seg og ein snømann i ein snøglobe vil vere med i selskapet deira, men er innesperra. Ein komplett historie og god musikk.
«Tin Toy» er den første filmen med eit menneske, ein grusom baby som jaktar på ein redd tinnsoldat. Komisk, men det slo ikkje heilt an. Animasjonen blir stadig hakk betre, men har ikkje blitt imponerande endå.