Del to i spin-off serien om ewokane tek opp tråden der «The Ewok Adventure» la den i frå seg. Den serverar meir action i form av kampar mellom bamsane med tomme plastikkauger og andre humanoide skapningar på jakt etter ei sterk kraftkjelde.

Ting eg kan like med filmen: Deler av kulissene, filmmusikken kan funke, nokon av skapningane er animert med ei viss sjarm.

Ting eg ikkje likar: Ewokane, skodespelarane, oppbygginga, lite profesjonell slossing.

Ein anna ting eg lurar på er om dette har gått på tv i Noreg nokon gong, for eg fekk kjensla av å ha sett dette før opptil fleire gonger. Spesielt når dei er i huset til Noah og i borga til humanoidane.

«Caravan of Courage: An Ewok Adventure» er første av to «Star Wars» spin-off filmar om dei teddybjørnliknande skapningane. At George Lucas turde å hive seg på nok ein TV-film etter den ultimate floppen «The ‘Star Wars’ Holiday Special» var enten veldig tøft gjort, eller veldig dumdristig gjort. At eg satte meg ned og såg denne var det same, enten veldig tøft eller veldig dumt.

Men det skal mykje til for å bli så dårleg som «Holiday Special», og likevel om denne filmen ikkje var spesielt god var den langt betre. For det første slapp eg den kvalme brune fargen på bilde, ettersom dette er frå DVD og ikkje TV-opptakskopi. For det andre er nok denne meir påkosta, og den har betre, men ikkje gode, skodespelarar. No var nokre av den originale «Star Wars» casten med i «Holiday Special», og å sei at gjengen i denne filmen er betre enn dei vil nok vere feil i samanheng med den originale trilogien.

Handlinga i filmen går ut på at eit starcruisership krasjar på planeten til teddybjørnane og ungane på skipet blir skilt frå foreldra sine. Ungane må få hjelp av pelsdottane til å finne forelda og dei legg ut på ei lita reise som kan minnast litt om den i «Ringenes Herre». Dei får alle utdelt ulike våpen og utstyr av ein troll(mann)bamse før reisa startar og på vegen møter dei blant anna ein stor edderkopp.

Filmen gav meg ikkje noko nytt med tanke på «Star Wars» historie, og var ikkje anna enn tørre prestasjonar i eit forelda filmsett. Bamsane er irriterande stygge, men heldigvis ikkje på langt nær så irriterande som wookies.

Tredje og siste sesong av Cartoon Networks «Clone Wars» serien består av færre, men lengre episodar. Det vil sei det er plass til meir historie i tillegg til kampane. Det er ikkje så hektisk som dei to første sesongane, men gir eit betre innsyn til kva som vil komme i «Episode 3».

Litt uklar på antall episodar i kvar sesong, og inndelingen i kapittel for utgivelse på DVD. Men det viser seg at første sesong innheld 10 episodar, og at både den og sesong 2 (også på 10 episodar) er på DVD Volume 1. Volume 2 innheld kapittel 21-25 som er sesong 3.

Men frå kalde tal til varm action. Dette var artig. Skulle nesten ønske dei hadde erstatta kampscenene frå dei siste filmane med noko slikt, for i teiknefilmstil så blir ikkje alle laserane og lyssverd-fektinga slitsom å holde følge med, slik eg følte det blei på ‘ekte film’, iallfall var det sånn i «Star Wars Episode 3».

Spesielt kampscena med Mace tok pusten ut av meg, og er noko av det betre eg har sett i teiknefilmformat. Det er vel berre for meg å komme i gong med Volume 2.

Litt historie først. Denne TV-spesialen blei sendt for første gang på CBS i 1978 i forbindelse med Thanksgiving Day. Ideen bak spesialen blei skrive av George Lucas, men han hadde ingenting å gjere med filmen utover det. Når han såg resultatet ville han nekte TV-kanalen å sende den, men det stod i kontrakten at den skulle bli sendt minst ein gong. Og meir enn det har den aldri blitt sendt. Den har ikkje vore i nærheiten av å komme på verken video, kino eller TV igjen. Heldigvis, viss det går an å sei det på den måten, var det nokon som tok opp programmet. Nesten 28 år seinare har ein kopi av den funne vegen til meg.

Grunnen til at eg ville sjå denne greia, som eg aldri hadde høyrt om før tidlegare denne veka, var ei slags filmmelding i det siste M-albumet til Mads Eriksen: M Superalbum. Eg skal sitere litt:

Det finnes flere typer «dårlig» film. Morosam/dårlig, som «Plan 9 From Outer Space», for eksempel — og så dårlig/dårlig, som «Alexander». Og så finnes det kjedelig/dårlig, og irriterende/dårlig og håpløst, begredelig, gudsjammer/dårlig. Og så, et par hakk til lengre ned på stigen, når man trodde man skulle ha nådd bunnen for lengst — se der er «Police Academy: Mission to Moscow». Og så et godt stykke under den igjen, finner man omside «Star Wars Holiday Special».

Dette her er jo åtvaring så sterkt som det går an, men dei er jo til for å unngås? Eller?

Kvaliteten var det første som slo i mot meg. Ta noko av det dårlegaste du har sett på YouTube, legg til litt støy, køyr på eit sterkt blur filter i Photohop og du har nesten kvaliteten her. Det er ikkje alltid kvaliten har noko å sei på ein film, så lenge filmen i seg sjølv er god kan eg godt sjå den. Men her blei eg nesten litt småkvalm.

Så til sjølve filmen. Historien er tam som ein fjert i verdensrommet, og då ser eg for meg at ein ikkje kan lukte der. Det er som du sit å håpar på å måtte gå på do, så filmen kan gå sin gang utan at du har sett den på pause — akkurat som på kino. Og dei musikalske innslaga måtte eg spole forbi, fram til det var igjen 25 minutt av filmen (ev. videofila), då fann eg fram eit nyinnkjøpt teikneseriehefte og lot filmen gå i bakgrunnen, med nedsett lydvolum for ikkje å gjere meg gal. Ein plass går grensa for kva eg kan fullføre, og eg slo av filmen 10 minutt før slutt. Då var det eigentleg for seint. Handlingsreferat får du ikkje, då må du gå til www.starwarsholidayspecial.com.

Det andre av filmmusikk er kanskje verdt å nemne, det høyrtes nemleg ut som ei atombomba speledåse. Eg har aldri følt meg så meiningslaus som då eg pinte meg gjennom dei første 20 minutta med den musikken, og wookie-prat utan teksting oppå det igjen.

Eg veit ikkje om eg bør skrive særleg mykje meir, du har nok forstått poenget mitt. Det er ingenting positivt å sei om denne filmen. Eg er ein idiot som såg så mykje av den som eg gjorde, men det er nok pga. ein eigen regel eg har laga for filmdagboka mi: ein film må vere sett ferdig for å kunne føre den opp her. I forhold til det andre av filmar eg har gitt den dårlegaste vurderinga her tidlegare, så er dette dårlegare. Eg innfører derfor eit nytt 0-punkt, ei ny ‘minstemeining’, som berre vil bli brukt denne gongen. For ein så dårleg film skal eg aldri sjå igjen.

Ein lang, men god film, som veks nærmare på deg undervegs. Lyssverdkampen var i overkant av fargerik, og i fare for å utvikle epilepsi så lukka eg augo. Det er i overkant av spesialeffektar, men George Lucas tek var på publikum undervegs med nokre nedstressa scener.

Og ein ting som er sikkert, eg fekk skikkeleg lyst å sjå episode 4 igjen.

Mykje betre enn episode 1. Anakin Skywalker er no blitt 10 år eldre, og etter kvart som tiden går så blir tankane hans mørkare og mørkare. Han når ikkje heilt den mørke sida endå.

Eg klarte ikkje vente på episode 3 til å komme på kino, så eg kjøpte eit teikneseriealbum til den oppkommande filmen, så eg veit litt. Noko som gjer at eg har endå meir lyst å sjå den.

Ein oppfriskingsrunde med dei to første episodane før premiere på den tredje i Star Wars serien. Det er lenge sidan eg såg denne filmen, så lenge at eg nesten hadde gløymt det heilt. På ein måte ein fin ting, så fekk eg ei ny oppleving ved å sjå den igjen.

Det er ein likandes film, ikkje den beste i serien, men ikkje den verste heller. Jar Jar Binks derimot, han er noko av det verste, for ein irriterande og grusom skapning. George Lucas kunne sett seg tent med å redigere ei ny utgåve av filmane utan Binks i. No gledar eg meg berre til å sjå episode 2, som eg hugsar var ein betre film.

Gir gode minner frå «Star Wars Galaxies» (spelet) perioden min. Litt betre enn episode V.

Morosam, spennande. Både enkel og innvikla kamp mellom gode og onde.