The Office sesong 4

Nok ein amputert serie frå NBC, eg nemnte «Scrubs» i eit tidlegare innlegg. «The Office» med Steve Carrell er ein god komedie satt til kontoret til papirdistributøren Dunder Mifflin, lagt opp som ein dokumentar/realitysserie, men med manus. Det eg la mest merke til i den fjerde sesongen er at fleire av karakterane har forandra seg sidan begynnelsen av serien, dette har nok ikkje skjedd brått, men på grunn av fleire seriøse plotlines og grovare vitsing som rammar personane i større grad enn tidlegare kjem desse endringane meir til overflata. Fortsatt er «The Office» ein fin komedie å følge med på, eg har lite spesifikk forutan streiken å utsette på forløpet til fjerde sesong.

Smallville sesong 7

Kor mange gonger har eg ikkje tenkt at enden er nær, at den ultimate konfrontasjonen mellom Lex og Clark står for døra. Lenge handla «Smallville» om kampen for eit vennskap mellom desse to, og det ein venta på var den dagen det skulle rakne. I seinare tider har det handla meir om dei mørkare hemmelegheitane som stadig skyv det for lengst døde vennskapet mellom Lex og Clark lengre frå kvarandre. Litt etter litt har også serien ofra faste rollefigurar som følge av dreie livet til Clark Kent vidare til eit nytt nivå, samt desse skodespelarane sitt ønske om å forlate serien. Grunnen til at eg per i dag igjen tenker at enden er nær har å gjere med nettopp dette. Fleire nøkkelpersonar både framfor og bak kamera har den siste tida signalisert avskjeden i meir eller mindre grad, den mest dramatiske ved første blikk kan virke å vere Michael Rosenbaum sitt nei til forlenga kontrakt, kva kan serien bli utan Lex Luthor? Kristin Kreuk har gjennom dei siste to sesongane tydeleg trappa ned, Lana Lang var eit highschool crush for Clark, og har mista mykje av energien. Den siste drastiske avskjeden er den til skaparane av serien, Alfred Gough og Miles Millar, når dei viser lysta til å trekke seg ut handlar brått serien om noko anna enn å formidle ei historie, det handlar om pengar for nettverket. For «Smallville» kjem tilbake med minst 1 sesong til, eg er skeptisk, kunne eigentleg tenke meg at serien var avslutta, for på ei anna side har eg det vanskeleg med å gi meg før det er Slutt.

Aliens in American sesong 1

Komedie om utvekslingsstudenten Raja frå Pakistan som hamnar i den hyggelege, men rare familien Tolchuk i USA. Det handlar om Raja og den like gamle Justin Tolchuck som ved sidan av å slite seg gjennom highschool ved å vere i den mindre populære gruppa støyter på problem knytta til at Raja er muslim. Kor vidt det var i konkurranse mot «King of the Hill» «Aliens in America» til slutt møtte øksa (serien er avslutta etter 18 episodar), eller folk generelt mislikte serien forblir meg eit mysterium, eg synst sjølv «Aliens in America» har vore morsom og kjekk å følge. Den tek opp ungdomsproblem på ein lett måte og har ei god gruppe morsomme karakterar å bygge det med.

14 episodar.

25 episodar.

22 episodar.

Sidan det var så få episodar i første sesong fekk eg aldri sjansen til å sette meg godt nok inn i serien til å vurdere den skikkeleg. Med desse 22 episodane står eg derimot betre stilt.

Det eg likar med «The Office» er måte det heile er laga til på. Men ein slags fluga-på-veggen filming og eit usynleg dokumentar-crew kunne ein like gjerne vore ein av dei tilsette som snoka rundt. Ein får ikkje vite noko for sikkert, men må tolke situasjonane sjølv, eller sjå lenge nok til at nokon frå kontorgjengen gjer det.

Humoren er i mi gate. Michael Scott (Steve Carell) har dei verste vitsane! Så dårlege og flaue at det ikkje går an å ikkje le. Dwight Schrute (Rainn Wilson) er favorittkarakteren min, ein skikkeleg strebar som gjer alt for å vinne respekt hjå sjefen, men som heller oppnår det motsatte. Også så dum og lettlurt.

Eg er hekta.

6 episodar.

Så det ikkje er tvil om det, her er det snakk om den amerikanske versjonen frå NBC med Steve Carell, Rainn Wilson, John Krasinski, Jenna Fischer og B. J. Novak.

Basert på ideen til Ricky Gervais, mannen bak britiske «The Office», som eg ikkje har sett meir enn 1 episode av.

Det var i grunn alt snakket om «The Office» i Cinema Blends The Weekly Blend Audio Show og The Frat Pack Tribute som gjorde at eg valte å sjekke ut denne serien igjen. Tidlegare har eg sett 1 episode denne am. versjonen, og det var episoden «The Alliance» som fekk mykje større meining når eg har blitt introdusert skikkeleg til serien.

Utover blei serien berre betre og betre, og eg vil utan tvil sjå meir av den.