Paris, je t’aime (2006)
User Rating: 7.5/10 (7,826 votes)
18 kortfilmar utgjer «Paris, je t’aime» («Paris, eg elskar deg»), der 21 regissørar har fått boltre seg innan den franske hovudstadens grenser. Eit samarbeid mellom britiske, franske og amerikanske gjer at det dukkar opp kjente ansikt både framfor og bak kamera på tvers av geografien. Det handlar lite om kven som har gjort kva då kortfilmen er eit utradisjonelt område for mange av deltakarane og det til slutt er filmane framfor namna om dette fengar. Felles, som tittelen siktar til, er kjærleik i Paris det sentrale temaet. At ein veit dette gjer at mangelen på anna samanheng er uvesentleg, då det blir skapt ei heilheit av bitane.
Eg skal ikkje graute for mykje rundt omkring namn og Paris, sjølv om sistnemnte gjer seg godt på film og fortenar mangt eit godord som stemningsbyggar. «Paris, je t’aime» står som heilheitleg filmopplevelse på antall innslag av gode mot mindre gode kortfilmar. Eit fåtall stod seg ut som filmane med det vesle ekstra, der alt klaffa, mange av kortfilmane var gode og fekk fram små historiar utan å trykke på alle dei rette knappane, skuffande nok var det godt og vel halvparten (pluss eller minus) som ikkje var meir enn ok. Desse ok kortfilmane var enten forvirrande utan å gi inntrykk av å skulle forvirre, tomme for kjensler utan å skulle vere tomme, eller kortfilmar på middelmådige historiar/handlingar som ser ut til å ro seg i land på eit kjent namn bak eller framfor kamera. Desse mangla gjerne fingeravtrykk og framstår som kortfilmar det ikkje er verdt å nemne.
«Paris je t’aime» er ein fin kollaborasjon, men deler trekk det ned så eg aldri blir sittande med godkjensla lenge i gongen. Det eg mest av alt kunne tenke meg var ein “best of” på ca halvparten av tida, problemet i så fall hadde vore at andre som ser filmen nok har andre favorittar blant kortfilmane og ser andre verdiar i samanhengen mellom desse.
Vurdering: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
(0 hittil)